In een eerdere coupé heb ik al eens verwezen naar een artikel van  G. Van Reeuwijk over bier- en gistwagens in Op de Rails 11 (1979) pag 331 ev, het maandblad van de NVBS. Daarin wordt ook een drie-assige bierwagen ter sprake gebracht, die in dienst is geweest voor de brouwerij d’Amstel. In dit artikel kunnen we lezen, dat na de indienststelling van een drieassige vleeswagen en een drieassige wagen voor het vervoer van levende vis in de jaren 1909 en 1910, ook voor deze bierbrouwer in 1912 een drieassige wagen met remmershuis bij de SS onder het nummer 975 in dienst is gesteld. Deze wagen werd gebouwd door Waggonfabrik AG Uerdingen. Bij dit artikel is ook een tekening van de hand van de auteur opgenomen. Deze afbeelding doet sterk denken aan het model van een drieassige koelwagen onlangs uitgebracht door Fleischmann en dus zou het leuk zijn een poging te wagen om dit model te vernederlandsen.

De basis voor het groen is een laag van verschillende kleuren Woodland Turf, aangebracht met verdunde houtlijm. Deze wordt vervolgens afgewerkt met grover strooimateriaal van allerlei fabrikanten. De bomen en struiken bestaan hoofdzakelijk uit takjes zeemos en hier en daar wat IJslands mos, ook weer voorzien van strooimaterialen:

 

Het tweede gebouwtje op de module is ook weer naar een voorbeeld in Lauterbach vervaardigd. Het gaat om een oude lattenschuur die in werkelijkheid een paar honderd meter verderop aan de Hornberger Strasse (L-108) te vinden is. Ook deze schuur is gebouwd op basis van een (nogal donkere) foto van het voorbeeld:



Het model van de lattenschuur is net als het woonhuis vervaardigd van Evergreen plastic plaat en strips, afgewerkt met messing deuren van Schiffer en dakplaat van Kibri.



Op zich ook wel geslaagd, al ben ik niet erg tevreden over de verhoudingen. In model is de schuur een beetje groot uitgevallen. Een voorbeeld op schaal nabouwen zonder maten of tekeningen blijft een erg lastige klus. Maar ja, met je auto in de berm van zo'n provinciale weg neem je niet echt rustig de tijd om de maten in te schatten en thuis heb je dan alleen die ene foto van het origineel.



Al met al misstaat de grote schuur niet. Nog wat afwerking en mijn eerste module "Lauterbach" is gereed. De plannen voor de tweede module "Steinbach" ook, maar daarover later.

Deze eerste module is opgebouwd uit multiplex kopwanden van 12mm, zijwanden van 9mm en drie tussenschotten van 6 mm dikte. Hij weegt dus bijzonder weinig. Voor de spoordijk en de plaatsen waar de weg en  het huis en de schuur uit Lauterbach komen, is ook 6 mm multiplex gebruikt:

 

 Vervolgens is er een metertje flexrails van Peco (ik gebruik Code 55 voor sporen die in het zicht liggen) op bevestigd en is het frame afgewerkt met een stuk aluminium vliegengaas uit een oude hordeur:



Het gaas is eerst afgewerkt met een laag keukenpapier gedrenkt in behangersplak en daarover heen een dunne laag gips. Na uitharding is deze laag voorzien van een mengsel van verdunde houtlijm en donkerbruine latex, welke is afgestrooid met schelpenzand. Ballast aanbrengen, sein plaatsen en klaar:



Deze methode bevalt mij uitstekend, want het gewicht blijft binnen de perken en het is een goede basis voor de "groene" afwerking. Vooral omdat het zand ervoor zorgt dat de houtlijm waarmee het groen wordt aangebracht, niet te snel droogt. Maar daarover meer in het 3e bouwbericht.

Het is vaak gezegd en ook in mijn hobbyleven waarheid geworden. Na vele grote plannen en half voltooide grote banen met veel sporen en wissels terug naar de eenvoud. Bij mij betekent dat een N-baan opgezet in modules en naar Zuidduits voorbeeld, meer in het bijzonder naar voorbeelden van mooie plekjes in Baden-Württemberg.

Een tijdperk is nog niet gekozen, maar de opzet is zodanig dat materieel uit verschillende perioden ingezet kan worden. Dat betekent dat de vaste onderdelen op de baan minimaal zo'n vijftig jaar oud moeten zijn, zodat het tijdperk weergegeven kan worden door het spoors materieel en de voertuigen. Nu is voor bebouwing een leeftijd van minimaal 50 jaar geen probbleem, maar voor andere details is dat lastiger. Denk maar eens aan de kleding van de miniatuurmensjes. Onze HO collega's kunnen nog beschikken over Preiser sets met figuurtjes uit de jaren 1900-1930, maar voor N is dat niet beschikbaar.

Maar wij modelbouwers zijn gewend om met concessies om te gaan. Zeker als we een stukje werkelijkheid weergeven. In mijn geval is dat stukje werkelijkheid gebaseerd op een paar vakantiefoto's van een typisch oud huis en schuur langs een klein weggetje in het Zwarte Woud. Een oud en vrij onooglijk huis in die typische württembergse bouwstijl:



Het huis staat in Lauterbach (78730), een plaats waar nog nooit een spoorlijn heeft gelegen. Maar ik vond het een geschikt voorbeeld voor mijn eerste module, die niet meer bevat dan een spoordijk en een tunnel naar het schaduwstation. Dus het werd in 1:160 (ongeveer, want een tekening had ik niet) van Evergreen plastic plaat en strips nagebouwd. Verder gebruikte ik dakpanplaten van Kibri en messing raampjes van Schiffer. Het resultaat mag er best zijn:



Op de foto heeft het huis inmiddels een plekje gekregen op de module en we zien op de achtergrond de spoordijk, waar nog vaag de contouren van een railbus zichtbaar zijn.

In het volgende bericht ga ik in op de bouw van de module zelf.

Doordat ik bevriend ben geraakt met een groep Australische heren op leeftijd die in hun jonge jaren fanatiek stoomtreinen fotografeerden, wordt mij nu met enige regelmaat mij een foto-CD met gedigitaliseerde zwart-wit foto's toegezonden, alsmede e-mailberichten met ingescande foto's. Recent kreeg ik zelfs een CD met gedigitaliseerde super-8 filmpjes; compleet met schokjes en vlekken. Gewoon prachtig. Één van de heren wil graag dat zijn foto's verder verspreid worden en heeft mij gevraagd er een Nederlandstalige blogsite over te beginnen. Daar ben ik dan ook voorzichtig mee begonnen.  Ik bedank hen met Nederlandse ansichtkaarten van het spoorwegmuseum. Als voorbeeld wil ik jullie graag een foto uit 1969 tonen van de gestroomlijnde 3801 op depot in Thirroul (NSW). Deze enorme machine heeft een opvallende lichtgroene kleur en was het paradepaardje van de spoorwegmaatschappij van NSW.

Een woonvoorziening in Hoofddorp ("ons tweede huis" locatie Nieuweweg) heeft een
aantal bewoners die als hobby modelspoor hebben.
Dit zijn mensen met een lichte of matige verstandelijke handicap, zij
kunnen echter niet zonder hulp een hobby uitvoeren.
Daarvoor is hulp nodig van vrijwilligers die helpen met het bouwen van
een modelspoorbaantje of een modulebaan (losse stukken modelspoorbaan
die, als ze willen rijden aan elkaar gezet worden om 1 grote
modelspoorbaan te vormen).
Nu heeft een begeleider gezocht naar zo'n vrijwilliger o.a. via
oproepen op internetforums maar dat is helaas niet gelukt. Het is ook
nogal wat om in je eentje een modelspoorbaan voor die mensen te
bouwen.
Het kost veel vrije tijd, en werken met mensen met een lichte of
matige verstandelijke handicap vergt veel extra aandacht.
Daarom ontstond er een nieuw idee, in Haarlemmermeer  bestaat er nog
geen modelspoorclub, daarom ontstond het idee om rond de bewoners een
modelspoorclub te vormen.
Ervaren modelspoorliefhebber kunnen dan bij elkaar komen aan de
Nieuweweg, daar de bewoners helpen (dit betreft 4 a 5 mensen) met hun
hobby en hun mee laten doen met de projecten van de modelspoorclub
zelf.
2 modelspoorliefhebbers zijn samen met de begeleider deze uitdaging
aangegaan, het idee is om samen een modulebaan te bouwen en speciaal
voor de bewoners een diorama.
De modulebaan kan aan het eind van een clubavond gebruikt worden door
de bewoners om hun treinen op te laten rijden.
Voorlopig thema van de modulebaan is:
"Haarlemmermeer dat spoort toen & nu" dus 2 tijdperken naast elkaar.
Denk daarbij aan dat allerlaatste stukje Haarlemmermeerspoor tussen
Amsterdam en Bovenkerk die kruist met de huidige spoorlijn richting
Amsterdam.
2 man is te weinig om dit een succes te laten worden.Dus als jij het leuk vind om je bij ons aan te sluiten en de bewoners te helpen met hun hobby + natuurlijk mee te werken aan een Haarlemmermeerse modelbaan sluit je dan bij ons aan! Reageer dan op dit bericht en ik neem zo snel mogelijk contact met je op.

Wij kunnen alle hulp gebruiken.
Bob Rodenburg
Modelspoorgroep Haarlemmermeer

Ik moet iets bekennen. Ondanks dat ik een fervent modelspoorder ben, reis ik in het echt nauwelijks met het spoor. Waar de herkomst van mijn passie eigenlijk gezocht moet worden, weet ik dan ook niet. Noch iemand uit mijn kennissenkring noch ikzelf heeft ooit bij het spoor gewerkt of gewoond. Maar sinds ik als kleine jongen met mijn neus tegen de ruit van een speelgoedwinkel geboeid stond te kijken naar een Märklin treintje, dat op een ovaaltje kleine rondjes draaide in de etalage, was ik voorgoed verk(n)ocht. Maar als modelspoorder wil je ook wel eens zelf meemaken, hoe het er in het echt toegaat. En er is de laatste decennia heel wat veranderd op het spoor. Met name ging mijn interesse uit naar de nieuwkomers in het personenvervoer na de privatisering. Uiteraard zijn zij uitgebreid belicht door de hobbybladen, maar ik had nog nooit echt kennis met hen gemaakt. Nu brengen diverse winkelketens in samenwerking met de spoorwegbedrijven zo af en toe goedkope treinkaartjes op de markt. Voor de prijs van een bioscoopkaartje kun je dan een dag lang genieten van het voorbijglijdende Nederlandse landschap vanuit een treinraam ! Toen er eindelijk na een lange tijd van regen en grijze luchten weer eens een mooie zondag voorspeld werd, heb ik het er maar op gewaagd om in één dag alle vervoersmaatschappijen met een bezoekje te vereren.

Naast het ontwerp van de modelbaan ben ik wel al bezig met het verder klaar maken van het rijdend materieel.

Even een update, kijk maar op www.nijpels.eu/Modelbaan/Modelbaan.htm hoe het momenteel met mijn baan staat, althans digitaal in de computer 3D.



Ben nog druk bezig met ontwerpen, maar wel ook al bezig met het digitale gedeelte (Lenz Digital) en het ombouwen/aanpassen van locs en wagons.

Wordt vervolgd!

In mijn coupé ga ik de maandelijkse werkzaamheden aan mijn spoorbaan publiceren inclusief foto's.