Balen van stro

Recentelijk vond ik op een treinenbeurs een oud model vrachtwagentje van Herpa voorstellende een combinatie van een Renault R340 met in grote letters “Renault” op de wagenbakken. Op zoek naar een wat interessanter voorbeeld vond ik in de bibliotheek in het Truckstar Fotojaarboek 1998 een opname van een R340TL vrachtwagencombinatie van de firma Ribo beladen met strobalen. Deze firma bestaat nog altijd, maar rijdt momenteel met een DAF CF85. Ik besloot de Renault aldus te beladen. Dat zou immers een uniek model opleveren, dat ik nog nimmer ergens heb gezien. Maar hoe maak je nu strobalen in model ?

Als modelbouwer ben je natuurlijk niet alleen gespitst op situaties, die je kunt uitbeelden, maar ook op materialen, die je voor je hobby kunt gebruiken. Zo was ik eens een paar weken voor mijn werk in Spanje. Tijdens een wandeling in de omgeving gedurende het weekend viel mijn oog op de grashalmen, die langs de kant van de weg groeiden. De zaadhalmen waren veel dikker en voller dan we hier in Nederland gewend zijn. Alhoewel ik er nog geen concrete plannen mee had, besloot ik toch een plastic zakje met deze halmen te vullen. Je weet maar nooit of ze voor het beplanten van de modelbaan bruikbaar zouden zijn bijvoorbeeld als coniferenhaag. In de praktijk blijken ze ook uiterst stevig te zijn en vallen zelfs na een aantal jaren nog steeds niet uit. Deze halmen kwamen nu goed van pas voor de hooiwagen.

Ik ben als volgt te werk gegaan. Van een bakje smeerde ik de bodem in met vaseline. Vervolgens knipte ik de grashalmen aan stukjes en verdeelde deze over de bodem van het bakje. Samengedrukt moet de laag halmen ongeveer 4,5 mm worden, want strobalen hebben in H0 ongeveer de afmetingen 12 x 6 x 4,5 mm. Vervolgens werd het geheel rijkelijk besproeid met verdunde houtlijm, zoals al veelvuldig beschreven voor de steenslag bedding van de modelspoorbaan. Ik gebruikte daarbij zoveel lijm, dat bij het samenpersen de lijm weer boven het oppervlak uitkwam. Daarna droogde ik het geheel aan de lucht onder regelmatig samendrukken om de lijm goed te verdelen over het strooisel. Maar zodra het bovenste oppervlak droog was haalde ik het geheel uit het bakje en droogde na omkering de rest. Indien je het helemaal laat drogen heb je het risico dat het ondanks de vaseline toch nog aan de bodem blijft plakken. Tot slot werd de aldus ontstane plak keurig in blokjes gesneden van de gewenste afmetingen. Alhoewel nog altijd erg grof vergeleken met de werkelijkheid, ziet het er erg overtuigend uit. Ook als mestvaalt of bodembedekker in een stal ziet het er prima uit.

Vervolgens werden de balen op de wagen geladen, nadat die natuurlijk eerst op de juiste wijze was aangepast gebruik makend van de reeds eerder beschreven methodes om opschriften te maken (zie mijn coupés over low budget modelbouw – tips&tricks). Let ook op de haarscherpe opschriften op het front van de wagen mbv de plakbandmethode.

Soldeerhulpje

Het hekwerk op de aanhanger heb ik gemaakt van aan elkaar gesoldeerde koperdraadjes. Aanvankelijk had ik de grootste moeite met solderen van kleine onderdelen. Altijd het gedonder dat de eerste verbinding door de warmte weer losschiet als je met de volgende begint. Gedeeltelijk komt dat door niet geschikt gereedschap. Mijn soldeerbout kent maar één temperatuur geschikt voor het solderen van onderdeeltjes op een printboard. Dat betekent dat grotere onderdelen niet warm genoeg worden en dus ook niet als je door middel van tangetjes, krokodillenbekjes, knijpers en/of pincetten verschillende kleinere onderdelen probeert tegen elkaar te klemmen en dan te solderen, omdat ook in het laatste geval de warmte door het vele metaal gemakkelijk wegvloeit.

Om aan al dit gestuntel een eind te maken heb ik eens een proef gedaan met dubbelzijdig plakband en het resultaat is geweldig. Maak eerst een tekening op schaal op de computer en print deze uit. Vervolgens maak je de verschillende onderdelen en buig ze in de juiste vorm. Daarna kleef je dubbelzijdig plakband over de print en druk je de verschillende onderdelen op de juiste plaats. Als het goed is kunnen deze onderdelen nu nauwelijks nog verschoven worden en is het heel gemakkelijk om ze aan elkaar te solderen zonder het gebruik van allerlei tangetjes en klemmetjes. Maar mocht dat niet het geval zijn, dan kun je de verschillende onderdelen nog verder op hun plaats fixeren door een gewoon plakbandje er overheen te plakken daar waar je niet hoeft te solderen. Op die manier is het mij zelfs gelukt het handwiel te solderen voor een Jouef ex-USA ketelwagenmodelletje.