In een eerdere coupé heb ik al eens verwezen naar een artikel van  G. Van Reeuwijk over bier- en gistwagens in Op de Rails 11 (1979) pag 331 ev, het maandblad van de NVBS. Daarin wordt ook een drie-assige bierwagen ter sprake gebracht, die in dienst is geweest voor de brouwerij d’Amstel. In dit artikel kunnen we lezen, dat na de indienststelling van een drieassige vleeswagen en een drieassige wagen voor het vervoer van levende vis in de jaren 1909 en 1910, ook voor deze bierbrouwer in 1912 een drieassige wagen met remmershuis bij de SS onder het nummer 975 in dienst is gesteld. Deze wagen werd gebouwd door Waggonfabrik AG Uerdingen. Bij dit artikel is ook een tekening van de hand van de auteur opgenomen. Deze afbeelding doet sterk denken aan het model van een drieassige koelwagen onlangs uitgebracht door Fleischmann en dus zou het leuk zijn een poging te wagen om dit model te vernederlandsen.

Ik moet iets bekennen. Ondanks dat ik een fervent modelspoorder ben, reis ik in het echt nauwelijks met het spoor. Waar de herkomst van mijn passie eigenlijk gezocht moet worden, weet ik dan ook niet. Noch iemand uit mijn kennissenkring noch ikzelf heeft ooit bij het spoor gewerkt of gewoond. Maar sinds ik als kleine jongen met mijn neus tegen de ruit van een speelgoedwinkel geboeid stond te kijken naar een Märklin treintje, dat op een ovaaltje kleine rondjes draaide in de etalage, was ik voorgoed verk(n)ocht. Maar als modelspoorder wil je ook wel eens zelf meemaken, hoe het er in het echt toegaat. En er is de laatste decennia heel wat veranderd op het spoor. Met name ging mijn interesse uit naar de nieuwkomers in het personenvervoer na de privatisering. Uiteraard zijn zij uitgebreid belicht door de hobbybladen, maar ik had nog nooit echt kennis met hen gemaakt. Nu brengen diverse winkelketens in samenwerking met de spoorwegbedrijven zo af en toe goedkope treinkaartjes op de markt. Voor de prijs van een bioscoopkaartje kun je dan een dag lang genieten van het voorbijglijdende Nederlandse landschap vanuit een treinraam ! Toen er eindelijk na een lange tijd van regen en grijze luchten weer eens een mooie zondag voorspeld werd, heb ik het er maar op gewaagd om in één dag alle vervoersmaatschappijen met een bezoekje te vereren.

Recentelijk vond ik op een treinenbeurs een oud model vrachtwagentje van Herpa voorstellende een combinatie van een Renault R340 met in grote letters “Renault” op de wagenbakken. Op zoek naar een wat interessanter voorbeeld vond ik in de bibliotheek in het Truckstar Fotojaarboek 1998 een opname van een R340TL vrachtwagencombinatie van de firma Ribo beladen met strobalen. Deze firma bestaat nog altijd, maar rijdt momenteel met een DAF CF85. Ik besloot de Renault aldus te beladen. Dat zou immers een uniek model opleveren, dat ik nog nimmer ergens heb gezien. Maar hoe maak je nu strobalen in model ?

Iedere modelbouwer denkt wel eens bij het zien van een bepaald tafereel, whow…. wat zou het fantastisch zijn om dat in model uit te beelden op je eigen modelbaan. Datzelfde overkwam mij enige jaren geleden bij het zien van de eerste foto’s van een heteluchtballon met op de buitenrand drie koplopers in een Nederlands landschap : de PH-ICR van Ad Ballon B.V. uit Breda met blauwe ringen voor de lucht en groene voor het gras. Liefde op het eerste gezicht, ondanks dat ik hem nooit in het echt heb mogen bewonderen (en helaas is dat ook niet meer mogelijk, omdat recentelijk de koplopers zijn verwijderd).

Een toegift in de serie low budget modelbouw.

Ik had beloofd om voor diegenen, die niet over een printer beschikken waarmee foto’s kunnen worden geprint, nog uit te leggen hoe zij te werk kunnen gaan. Het wordt iets lastiger, omdat je nu via een omweg aan je afbeeldingen moet komen en je altijd maar moet afwachten wat het is geworden. In dit geval maken we gewoon gebruik van de fotoservice van de verschillende warenhuizen. Voor de kosten hoef je dat niet te laten ! Een afdrukje kost bijna niets. Deze methode gebruikte ik al nog voordat de digitale camera bestond (of nog veel te duur was). Het principe komt er op neer dat je de foto’s precies op die afstand neemt, zodat de geprinte afbeelding de juiste schaalgrootte weergeeft. Daarvoor moeten we even terug naar de natuurkundeles op de middelbare school.

In de vorige afleveringen heb ik laten zien, dat je met behulp van het programma Word zelf eenvoudig opschriften kunt maken voor je eigen modellen. In deze gevallen ging het steeds om borden, die je gemakkelijk met behulp van fotokarton kunt uitbeelden. Maar niet in alle gevallen kunnen opschriften door middel van een bord worden aangebracht. Met name daar waar opschriften direct op de ondergrond zijn geschilderd of als je iets dunners op je model wilt plakken. Weliswaar is het mogelijk om van het karton aan de achterzijde diverse lagen af te krabben, maar de foto wordt zo erg kwetsbaar en het is moeilijk om beschadigingen te voorkomen. Daarnaast is het lastig om precies dezelfde kleur te printen als waarin het model is geverfd. In de handel zijn sets te verkrijgen waarmee je zelf watertransfers kunt maken, maar deze sets zijn redelijk prijzig en bovendien ben ik zelf niet zo’n fan van deze techniek. Als je het niet heel goed voorbereidt, is de kans op afbladderen erg groot.

In de vorige aflevering heb ik laten zien, dat je met behulp van het programma Word zelf eenvoudig opschriften kunt maken voor je eigen modellen. In deze coupé wil ik weer een stapje verder gaan en aan de hand van twee voorbeelden laten zien, dat natuurlijk veel meer mogelijk is met hulp van de computer.

Helaas, het mocht niet zo zijn. Het was mijn bedoeling om bij elke aflevering een document toe te voegen, waarin de verschillende onderdelen om te printen direct te vinden zouden zijn. Maar dit blijkt niet mogelijk. Dus schrijf ik nu een kort intermezzo, waarin ik wat gedetaileerder beschrijf, hoe ik het programma Word gebruik om eenvoudige tekeningetjes te maken op H0-schaal. Daarbij doet zich natuurlijk al meteen het probleem voor, dat er talloze versies van dit programma zijn. Ikzelf gebruik een Engelse uitvoering uit 2003. Daarmee kan ik alles al doen, wat ik wil. Ik ga er maar vanuit dat latere versies alleen maar meer mogelijkheden hebben. Maar de schermen (en terminologie) zullen ongetwijfeld iets anders zijn dan hier voorgesteld. Ik verwacht echter, dat met deze uitleg het mogelijk moet zijn om de juiste opdrachten ook uit te voeren in jouw versie. Degenen, die al goed op de hoogte zijn van de tekenmogelijkheden binnen Word, hoeven uiteraard niet verder te lezen. Ik vertel hen niets nieuws.

 
Openen van de tekenmogelijkheden binnen Word

Uitgangspunten