De basis voor het groen is een laag van verschillende kleuren Woodland Turf, aangebracht met verdunde houtlijm. Deze wordt vervolgens afgewerkt met grover strooimateriaal van allerlei fabrikanten. De bomen en struiken bestaan hoofdzakelijk uit takjes zeemos en hier en daar wat IJslands mos, ook weer voorzien van strooimaterialen:

 

Het tweede gebouwtje op de module is ook weer naar een voorbeeld in Lauterbach vervaardigd. Het gaat om een oude lattenschuur die in werkelijkheid een paar honderd meter verderop aan de Hornberger Strasse (L-108) te vinden is. Ook deze schuur is gebouwd op basis van een (nogal donkere) foto van het voorbeeld:



Het model van de lattenschuur is net als het woonhuis vervaardigd van Evergreen plastic plaat en strips, afgewerkt met messing deuren van Schiffer en dakplaat van Kibri.



Op zich ook wel geslaagd, al ben ik niet erg tevreden over de verhoudingen. In model is de schuur een beetje groot uitgevallen. Een voorbeeld op schaal nabouwen zonder maten of tekeningen blijft een erg lastige klus. Maar ja, met je auto in de berm van zo'n provinciale weg neem je niet echt rustig de tijd om de maten in te schatten en thuis heb je dan alleen die ene foto van het origineel.



Al met al misstaat de grote schuur niet. Nog wat afwerking en mijn eerste module "Lauterbach" is gereed. De plannen voor de tweede module "Steinbach" ook, maar daarover later.

Deze eerste module is opgebouwd uit multiplex kopwanden van 12mm, zijwanden van 9mm en drie tussenschotten van 6 mm dikte. Hij weegt dus bijzonder weinig. Voor de spoordijk en de plaatsen waar de weg en  het huis en de schuur uit Lauterbach komen, is ook 6 mm multiplex gebruikt:

 

 Vervolgens is er een metertje flexrails van Peco (ik gebruik Code 55 voor sporen die in het zicht liggen) op bevestigd en is het frame afgewerkt met een stuk aluminium vliegengaas uit een oude hordeur:



Het gaas is eerst afgewerkt met een laag keukenpapier gedrenkt in behangersplak en daarover heen een dunne laag gips. Na uitharding is deze laag voorzien van een mengsel van verdunde houtlijm en donkerbruine latex, welke is afgestrooid met schelpenzand. Ballast aanbrengen, sein plaatsen en klaar:



Deze methode bevalt mij uitstekend, want het gewicht blijft binnen de perken en het is een goede basis voor de "groene" afwerking. Vooral omdat het zand ervoor zorgt dat de houtlijm waarmee het groen wordt aangebracht, niet te snel droogt. Maar daarover meer in het 3e bouwbericht.

Het is vaak gezegd en ook in mijn hobbyleven waarheid geworden. Na vele grote plannen en half voltooide grote banen met veel sporen en wissels terug naar de eenvoud. Bij mij betekent dat een N-baan opgezet in modules en naar Zuidduits voorbeeld, meer in het bijzonder naar voorbeelden van mooie plekjes in Baden-Württemberg.

Een tijdperk is nog niet gekozen, maar de opzet is zodanig dat materieel uit verschillende perioden ingezet kan worden. Dat betekent dat de vaste onderdelen op de baan minimaal zo'n vijftig jaar oud moeten zijn, zodat het tijdperk weergegeven kan worden door het spoors materieel en de voertuigen. Nu is voor bebouwing een leeftijd van minimaal 50 jaar geen probbleem, maar voor andere details is dat lastiger. Denk maar eens aan de kleding van de miniatuurmensjes. Onze HO collega's kunnen nog beschikken over Preiser sets met figuurtjes uit de jaren 1900-1930, maar voor N is dat niet beschikbaar.

Maar wij modelbouwers zijn gewend om met concessies om te gaan. Zeker als we een stukje werkelijkheid weergeven. In mijn geval is dat stukje werkelijkheid gebaseerd op een paar vakantiefoto's van een typisch oud huis en schuur langs een klein weggetje in het Zwarte Woud. Een oud en vrij onooglijk huis in die typische württembergse bouwstijl:



Het huis staat in Lauterbach (78730), een plaats waar nog nooit een spoorlijn heeft gelegen. Maar ik vond het een geschikt voorbeeld voor mijn eerste module, die niet meer bevat dan een spoordijk en een tunnel naar het schaduwstation. Dus het werd in 1:160 (ongeveer, want een tekening had ik niet) van Evergreen plastic plaat en strips nagebouwd. Verder gebruikte ik dakpanplaten van Kibri en messing raampjes van Schiffer. Het resultaat mag er best zijn:



Op de foto heeft het huis inmiddels een plekje gekregen op de module en we zien op de achtergrond de spoordijk, waar nog vaag de contouren van een railbus zichtbaar zijn.

In het volgende bericht ga ik in op de bouw van de module zelf.