In het verleden heeft Railhobby een aantal artikelen gepubliceerd over de onbekende locomotieven van NS. In de uitgave van december 1985 werd een gedeelte van dit artikel gewijd aan de mogelijk toekomstige elektrische locomotief van de serie 1400.
Bij dit artikel waren twee foto's afgedrukt die een impressie gaven van het uiterlijk van deze locomotief zoals deze wellicht uitgevoerd zou kunnen worden.
Voor diegene die niet de beschikking hebben over genoemd exemplaar van Railhobby reproduceer ik beide uitvoeringen hieronder voor de duidelijkheid nog eens..jpg)
Dit zou de vijftiger jaren stijl moeten zijn......
en zo zou hij er in de zestiger jaren hebben uitgezien.
Nu verder met de aanleiding van dit verhaal. Het artikel eindigt met de suggestie deze 1400 een keer in model na te bouwen door deze of gene.
Ik vond het een leuke suggestie, maar verder als dat kwam ik niet, totdat....
....midden jaren 90 liepen mijn vrouw en ik over de markt in Rotterdam. Bij een kraam met gebruikte spullen haalde mijn vrouw een motordraaistel van Fleischmann uit de hoop.
"Heb je daar iets aan", vroeg ze. "Ja natuurlijk"gaf ik ten antwoord, "maar het zou nog leuker zijn als wij het bijbehorende loopdraaistel zouden vinden". Ook dat haalde zij met een scherp oog boven water. Kosten? één gulden.
De draaistellen waren kennelijk van een ouder type locomotief (het type heb ik nooit kunnen achterhalen ) want de tandwielen waren enigszins versleten.Een paar nieuwe tandwielen waren de kosten niet, tevens heb ik een extra tandwiel toegevoegd om de snelheid wat meer op schaalsnelheid te brengen.
Daarmee was de 1400 nog steeds niet geboren. Dat gebeurde pas een aantal weken later, toen ik op dezelfde markt een Faller doosje vond met daarin twee locomotiefkappen.
Een van een belgische reeks 1500 en een van een NS 1300 van Jouef. Kosten Fl 2,50.
Om het verhaal niet al te lang te maken de Jouef kap is de basis geworden voor de 1400.
Ik heb de kap ingekort en tussen de deuren van nieuwe zijwanden voorzien.
De frontramen zijn groter gemaakt, de deuren hebben raampjes gekregen , de dakopbouw is helemaal aangepast en de 60 er jarenstijl was de uiteindelijke keuze.
Het resultaat is hieronder te zien. Het hobbelt nu alweer een aantal jaren over mijn spoorbaan


De steengroeve ligt er verlaten bij en wordt overwoekerd door plantengroei. Tot in de jaren 1920 werden hier stenen gedolven totdat een lawine een einde aan de exploitatie maakte. Even verderop werd een nieuwe groeve geopend waarna de steenbrekerij en de cementfabriek tot bloei kwamen. We zijn inmiddels in het begin van de jaren 1960 beland en bevinden ons in Mariahöhe, een typisch Duitse stad met vakwerkhuizen en stadsmuren maar vooral met een bloeiende cementfabriek en een spooraansluiting.
