Als men praat over het vervoer, per spoor, van vloeibare aardolieproducten, dan denkt men al snel aan de bekende vierassige NAM-spoorketelwagens die het vloeibare goud van Schoonebeek naar de raffinaderijen in Pernis brachten. Als het om 'witte' producten gaat, zoals benzine, gasolie, vetstoffen en smeermiddelen, dan komen al snel de tweeassige spoorketelwagens met merknamen in beeld. Voor het natransport gaat de aandacht dan uit naar de bekende tankauto.
We beginnen met een kijkje op het industrieterrein van Neustadt waar we vorige keer al wat van hebben gezien. Hier een blik op de plaatselijke betonfabriek met de 'Altstadt' op de achtergrond.
Over het kolenpark waar een aantal gevulde (Piko)kolenwagons staan opgesteld een kijkje op het oude centrum aan de overkant van het stationsemplacement. Aan de voet van de kathedraal en op het kerkplein ervoor vindt de weekmarkt plaats.
Een kijkje van dichtbij op de markt. De wanden van de steunmuren die het stadscentrum bovenaan en het emplacement beneden van elkaar scheiden zijn ruwe verweerde planken die ik op mijn werk aantrof en waaraan ik verder helemaal niets meer hoefde te doen: de structuur van het oppervlakte was sowieso al perfect 'muurachtig'!
Drukte vóór het grote centrale station van Neustadt. Net als alle gebouwen op mijn baan is het station geweatherd en dof gemaakt met verschillende lagen verdunde acrylverf om het oorspronkelijke plasticachtige glimmende karakter weg te werken.
Hier de achterkant van de huizen tegenover het centraal station. Hier zijn echt op HO-schaal zijnde onderdelen van gebouwen van Faller, Pola ,Vollmer en Kibri, plus wat zelfbouw gebruikt om een sfeer van gemoedelijkheid en ontspanning te scheppen waar de stadsbewoner wat tot rust kan komen op de terrassen van café of tuin . Op de achtergrond zie je nog een deel van het moderne stadcentrum aan de overkant van het emplacement.
TrackBack URI voor deze post
