Behalve de grote analoge baan heb ik nog een digitaal baantje op de zolderkamer die ook dient als mijn werkkamer. Geen ingewikkeld railplan, gewoon lekker bouwen aan de scenery, een dubbelsporig ovaal met inhaalspoor en onderling met wissels verbonden, gewoon lekker dom rijden met en kijken naar die prachtige digitale modellen met hun toeters en bellen. De achtergrond, geplaatst op het midden van de ondergrond verdeelt de baan in twee gedeelten: Langenthal, een Duitse provinciestad, en Waldbrünn waar het kermis is zoals we een van de volgende keren gaan zien.

De kast van het sein bestaat uit een stukje blik (of messing) (zie tekening).  De afmetingen zijn in mm..  
De schaal is ong.  1 : 1 , maar niet exact.  De aangegeven maten moeten worden aangehouden.



Dit stukje uitgeknipt plaatwerk wordt vervolgens gebogen om de afgebeelde mal.  Dit is een kopstuk van een dikke spijker ( 8mm.) In ieder geval geen aluminium, dit slijt en kan niet goed in de juiste maat worden gemaakt.

Afgebeeld zijn het vooraanzicht van de kop en het bovenaanzicht.

Het 1-licht sein heeft een achterbord van ong.  1 m.  doorsnee.  Dit kan worden gemaakt door een plaatje te knippen, maar het kan ook worden gemaakt met een hol-nagel van 10 mm., of het vinden van een ring met ongeveer de diameter van een centimeter. Het gat in de ring (of het uitgeknipte plaatje)  moet zo ruim worden gemaakt dat de ‘kap’ van het sein er doorheen kan worden gestoken. Deze kap moet later afgeslepen worden in de vorm van een lichtkap van het éénlicht sein. (Als er een hol-nageltje wordt gebruikt moet het ‘buisje’ ervan in die vorm worden afgeslepen. In dat geval vervallen van het afgebeelde plaatje voor de kast de stukjes aan de zijkant.)  

Na het maken van de ‘kast’ kan de kap door het gat worden gestoken, en het geheel worden gesoldeerd. Probeer hiertoe een ‘derde handje’ te maken waardoor het geheel strak tegen elkaar komt te zitten. Zie afbeelding (seinehd-in-wording). Het gat is bedoeld om de paal door te steken. Op de onderkant aan de binnenzijde moet nog een koperen stripje worden gesoldeerd. Dit gaat dienen om contact te maken met een ander stripje dat aan de ‘achterplaat’ wordt bevestigd. De kast moet vervolgens aan de paal worden bevestigd. De binnenkant straks verven met wit of aluminium (voor de lichtreflectie).

De paal wordt gemaakt van een messing pijpje van 2mm doorsnee (buitenmaat). Dit pijpje moet worden vast gesoldeerd in een messing boutje (M4), waardoorheen een gat is geboord. (Inderdaad een draaibankje o.i.d. is handig, anders vereist dit een vaste hand). Over het messingpijpje moet nog een kunststof pijpje met een binnen diameter van 2 mm worden geschoven. De seinpaal is immers ook zo dat het onderste deel ‘dikker’ is. Hierna de kast aan de paal solderen, en een klein stukje van het horizontale deel, wat teveel buiten de paal steekt afknippen. Het sein krijgt zo al aardig vorm.

Het is nu tijd om de ‘lampjes ‘ te monteren op een splinter printplaat. Het woord splinter is hier bijna letterlijk bedoeld.                        

Er moet een stukjeprintplaat worden gemaakt van dezelfde omtrek en vorm als de kop van de spijker, de mal die is gemaakt voor de kast. Het koper op dit kleine stukje moet verdeeld worden in vieren. (Figuurzaagje, dun slijpschijfje in een miniboormachientje)
Vergroot ziet dat er uit als op de tekening hieronder. De randen moeten worden afgeschuind. Die mogen geen contact maken met de kast.


De volgende stappen kunnen het best onder een vergrootglas worden uitgevoerd. Op de plekken A en B een gaatje boren van 0,5 mm, op plek C een gaatje van 1 mm . Door de gaten A en B  een stukje nylon vissersdraad halen dat eerst door een stukje afgestripte isolatie van een ouderwets telefoondraad is gehaald.  Dit gaat dienen om straks het plaatje in en uit de kast te kunnen nemen. Aan de andere kant van het plaatje moet hier een knoop in gelegd, en met secondenlijm worden gefixeerd.
Vervolgens moet een gaatje van 1 mm worden geboord op plek ‘C’. Dit wordt de doorvoer van de draadjes voor de drie gekleurde (groen, geel, rood) ledjes van 1mm die op het plaatje worden gesoldeerd. Het vakje nr. 4 is de gemeenschappelijke ‘nul’. Hieraan moet een stukje messing worden gesoldeerd, dat contact maakt met het koperen stripje in de kast. De draadjes die straks de ledjes voeden kunnen worden verkregen door de primaire wikkeling van een (evt. defecte) adapter van een telefoon oplader o.i.d.. Deze draadjes moeten dus worden gesoldeerd op de vlakken met nrs. 1 tem 3. Vervolgens de ledjes solderen, met uiteraard de nodige voorzichtigheid. Het spreekt vanzelf dat er ‘even getest’ moet worden.
Daarna deze draadjes doorvoeren door, alweer, een stukje isolatie. Dit moet lang genoeg zijn om de draadjes in te bergen en door de paal te voeren. Vlak onder de plek waar de kast is bevestigd moet een opening in de paal worden gemaakt om de draadjes door te voeren.  

Het is werken op enkele vierkante mm’s. Vandaar het vergrootglas. De stroom door de ledjes mag niet veel meer dan 10 mA bedragen.
De afbeeldingen hieronder zouden voor zich moeten spreken.

We beginnen met een kijkje op het industrieterrein van Neustadt waar we vorige keer al wat van hebben gezien. Hier een blik op de plaatselijke betonfabriek met de 'Altstadt' op de achtergrond.

Als je vanuit Niedlingen het emplacement van Neustadt binnen rijdt zie je aan de ene kant de oude stad die gebouwd is aan de voet ven de burcht. Aan de andere kant het kolenpark, de aftakking naar het Shelldepot en de electriciteitscentrale. Het oude seinhuis functioneert nog steeds en regelt het verkeer van de treinen op het station.

Hallo allemaal,

Hier moet in de toekomst mijn baan verslag komen.