Metamorfose Rotterdam
Bron: Redactie
Op 1 maart werd door de demissionaire minister Camiel Eurlings het officiële startsein gegeven voor de bouw van het nieuwe OV terminal station Rotterdam Centraal. Hij deed dit door een symbolische stort van beton. Het oude stationsgebouw is al gesloopt. De bouw van het nieuwe gebouw wordt voortvarend ter hand genomen. Spectaculair zijn de werkzaamheden aan de perrons. Medio april was de oude overkapping van het tweede perron (spoor 3 en 4) gesloopt en zijn de hoge kolommen voor de nieuwe overkapping geplaatst. In het weekeinde van 18-19 april was het perron aan spoor 4 zijde al weer beschikbaar voor de reizigersdienst.
Er is nieuwe bestrating aangebracht en er is een wachtruimte geplaatst. Bij regenachtig weer kan door een houten noodoverkapping de reiziger droog blijven. Het plan was om, verdeeld over 6 rondes, binnen 23 weken alle perrons aan te pakken, waarna de bouw van de definitieve kap, die over alle sporen zal lopen, kan beginnen. In mei was men al weer verder gegaan met het 1e perron. Het oostelijk deel van de overkapping is gesloopt. Naar verluid is een foutje aan het licht gekomen. Het blauwe noodgebouw zou vijf(!) meter te dicht bij het perron staan. Daardoor kan men even niet verder met het 1e perron. Een reden te meer om het nieuwe stationsgebouw zo snel mogelijk gereed te hebben. Het noodgebouw kan dan weer weg om verder te kunnen met de perrons en overkapping.
Dreigt in Rotterdam eenzelfde soort patstelling als in Arnhem? Volgens de gemeente zou Prorail problemen hebben met de financiering van de kostenoverschrijding. Prorail is echter van mening dat Rotterdam de begroting sluitend moet maken alvorens de minister akkoord kan gaan met de volgende fase. Oorzaak van de hogere kosten zijn de strengere eisen die gesteld worden aan de overkapping. Wellicht kan gekozen worden voor een eenvoudigere uitvoering. Rotterdam vreest dat de reizigers aan de voorzijde van het station zeker nog tot in 2011 overlast zullen ondervinden. Dit is langer dan gedacht. Prorail verwacht echter dat men wel nog dit jaar gereed is.
Worden de financiële problemen opgelost, dan moet in oktober 2013 het hele nieuwe station worden opgeleverd. Enkele elementen van het oude door Ir. S. Ravenstein ontworpen stationsgebouw zullen worden teruggebracht. Te denken valt aan de letters Rotterdam Centraal, de grote stationsklok en de zogenaamde speculaasjes, die aan weerszijde van het oude gebouw op de luifel stonden.
In het informatiecentrum Rotterdam Centraal aan het Weena staat een maquette opgesteld, waar u een impressie kunt krijgen hoe het nieuwe station er uit gaat zien. Hier zien we de voorzijde van het station. Op de maquette is te zien waar de letters en stationsklok komen. Door de vormgeving wordt het gebouw door de Rotterdammers al patatzak genoemd.
Een blik op de maquette van achterzijde van het station. Als een grote kleurige doos overspant de kap straks alle sporen.
Waar vroeger het oude stationsgebouw stond is was men medio april al flink bezig met de fundering van het nieuwe gebouw. Op de achtergrond staat een al een deel van dit nieuwe gebouw.
Volgens een groot spandoek is af te lezen dat nu de eerste van de zes rondes aan de gang is. Deze moet op 1 augustus 2010 gereed zijn.
Tegen de achtergrond de skyline van Rotterdam is het zicht van de werkzaamheden op het tweede perron spectaculair te noemen. Zeven van de acht enorme pilaren, die verbonden zijn met een lange ligger, staan er al.
Vanaf de loopbrug heeft men een goed zicht op de werkzaamheden. Hier de geplaatste peilers te zien vanuit een andere hoek. Men kan een goede vergelijking maken met de oude door Ravenstein ontworpen gebogen perronkappen uit 1957.
Aan het oostelijk deel van het 1e perron is een enorme bouwput ontstaan. De oude reizigerstunnel wordt verbreed van 9 naar 50 meter.
Eenzaam staat het liftgebouw op het 1e perron nog fier overeind, maar is buiten gebruik.
Tegen de achtergrond van de Rotterdamse wolkenkrabbers was een maand later er al meer te zien van het nieuwe stationsgebouw.
Trackback(0)
De steengroeve ligt er verlaten bij en wordt overwoekerd door plantengroei. Tot in de jaren 1920 werden hier stenen gedolven totdat een lawine een einde aan de exploitatie maakte. Even verderop werd een nieuwe groeve geopend waarna de steenbrekerij en de cementfabriek tot bloei kwamen. We zijn inmiddels in het begin van de jaren 1960 beland en bevinden ons in Mariahöhe, een typisch Duitse stad met vakwerkhuizen en stadsmuren maar vooral met een bloeiende cementfabriek en een spooraansluiting.
Week 21 van 21-05-2012 tot 28-05-2012
TrackBack URI voor deze post